فایننشال تایمز گزارش داده که اختلال در حمل‌ونقل دریایی پس از جنگ، ایران را به انتقال بخش بیش‌تری از تجارت خارجی خود به مسیرهای زمینی واداشته است. پیش از جنگ، بیش از ۸۰ درصد تجارت دوطرفه ایران ـ حدود ۱۸۰ میلیون تن در سال ـ از بنادر جنوبی جابه‌جا می‌شد. اکنون صف کامیون‌ها در مرز بازرگان، در مقاطعی به حدود هفت کیلومتر رسیده است. تجارت دوجانبه ایران و ترکیه در نیمه‌ی نخست سال ۱۹ درصد افزایش یافته و به ۳.۲ میلیارد دلار رسیده است. واردات ایران از آن مرز نیز در پنج ماه منتهی به ۱۲ اوت ۲۵۰ درصد رشد کرده است. حدود ۵۰۰ کامیون در روز از ترکیه وارد ایران می‌شوند و ترافیک باری این گذرگاه نسبت به سال گذشته حدود ۳۰ درصد افزایش یافته است.
این تغییر مسیر محدودیت‌های تازه‌ای ایجاد کرده است. مقام‌های بخش حمل‌ونقل ایران از معطلی‌های طولانی مدت در مرزها گفته‌اند. یک راننده‌ی ایرانی نیز از انتظار ۲۳ روزه در گذرگاه دوغارون افغانستان خبر داده است. بنادر خزر و خطوط ریلی به چین، روسیه و آسیای مرکزی بار بیش‌تری می‌گیرند، اما کم‌بود ظرفیت و پایین رفتن سطح آب خزر مانع گسترش سریع آن‌هاست. مجیدرضا حریری، رییس اتاق بازرگانی ایران و چین، برآورد کرده انتقال تجارت ایران و چین از دریا به خشکی سالانه حدود ۱۸ میلیارد دلار هزینه اضافی ایجاد کند. هم‌زمان، صادرات غیرنفتی ایران در پنج ماه منتهی به ۲۲ اوت، ۲۸ درصد کاهش یافته و به ۱۵ میلیارد دلار رسیده و واردات نیز ۲۶ درصد پایین آمده و به ۱۷ میلیارد دلار محدود شده است.
🔴 داده‌های تازه نشان می‌دهد جای‌گزینی مسیر دریایی با جاده و راه‌آهن قابلیت خنثاسازی کامل محاصره را ندارد. این اقدام، تنها محل ظهور هزینه را تغییر می‌دهد. مصرف سوخت و هزینه‌ی تامین مالی به اجزای جدید قیمت کالا تبدیل می‌شوند.
منبع: فایننشال تایمز.
دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۵