واکاوی —

۶ موضوع۸ نشریه

نیویورک‌تایمز ـ نسخه‌ی بین‌المللی | ۲۰ شهریور ۱۴۰۵

نیویورک‌تایمز: ایران برای افزایش هزینه‌ی جنگ، سطح فشار نظامی و اقتصادی را بالا می‌برد

نسخه‌ی بین‌المللی نیویورک‌تایمز در گزارشی با عنوان «ایران با افزایش اقدامات تهاجمی، سطح مخاطره را بالا می‌برد» نوشته است اکنون که جنگ فرسایشی شده، تهران می‌کوشد هزینه‌ی ادامه‌ی آن را برای آمریکا و متحدانش افزایش دهد. گزارش به تشدید فشار در تنگه‌ی هرمز، حملات مرتبط با نیروهای هم‌پیمان ایران در منطقه و افزایش فشار بر عربستان اشاره می‌کند. مقام‌های ایرانی بستن کامل تنگه‌ی هرمز را هم‌چنان به عنوان یک گزینه معرفی کرده‌اند؛ اما از اجرای آن خودداری کرده‌اند. تحلیلگران مورد استناد روزنامه می‌گویند ایران در پی تغییر موازنه بدون ورود فوری به جنگی تمام‌عیار است؛ در عین حال، فشار کنونی بر مسیرهای انرژی توان بالا نگه داشته قیمت‌ها را دارد و آثار سیاسی جنگ را در آستانه‌ی انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا تشدید خواهد کرد.

🔴 برای تهران، این اقدامات به معنای تلاش برای تبدیل برتری نظامی آمریکا به یک هزینه‌ی اقتصادی و سیاسی طولانی‌تر است؛ اما همین راه‌برد، خطر لغزش از فشار کنترل ‌شده به رویارویی گسترده‌تر را نیز افزایش می‌دهد.

زوددویچه تسایتونگ ـ آلمان و استیتسمن ـ چاپ دهلی | ۲۰ شهریور ۱۴۰۵

جنگ ایران مسیر نفت را طولانی کرد؛ هزینه‌ی انرژی به آسیا و نرخ بهره‌ی اروپا سرایت کرده است

استیتسمن نوشته اختلال در صادرات نفت خلیج فارس پس از جنگ آمریکا و اسراییل با ایران، ژاپن، هند و کره‌ جنوبی را به سوی منابع دورتر در آمریکا و آفریقا سوق داده است. واردات نفت ژاپن از آمریکا در فاصله‌ی مارس تا ژوئن، بیش از چهار برابر گردیده است. این در حالی‌ ست که مسیر حمل طولانی‌تر و گران‌تر می‌باشد. زوددویچه نیز افزایش تورم ناشی از جنگ ایران و انسداد تنگه‌ی هرمز را از دلایل افزایش دوباره‌ی نرخ سپرده‌ی بانک مرکزی اروپا از ۲.۲۵ به ۲.۵ درصد دانسته است.

🔴 این زنجیره نشان می‌دهد هزینه‌ی جنگ در قالب‌هایی چون نفت گران‌تر، تورم بالاتر و سپس سیاست پولی انقباضی، هزینه را بر گرده‌ی فرودستان تحمیل می‌کند.

🔴 «امنیت انرژی» نیز در عمل به معنای خرید مسیرهای جای‌گزین، با هزینه‌ی بیشتر است. در این روند، سرمایه برای کاهش ریسک ژئوپولیتیک، هزینه را اجتماعی می‌کند.

گلف تایمز ـ قطر و پایونیر ـ چاپ دهلی | ۲۰ شهریور ۱۴۰۵

جنگ ایران، انسجام بریکس را می‌آزماید؛ هم‌گام با گسترش بلوک، اختلاف منافع نیز بیش‌تر شده است

گلف تایمز در آستانه‌ی نشست دهلی تاکید کرده که جنگ ایران یکی از آزمون‌های مهم انسجام بریکس است. پایونیر نیز در تحلیل خود، بریکس را در نقطه‌ای می‌بیند که باید میان افزایش تعداد اعضا و توان تولید نتایج واقعی، تعادل برقرار کند. این روزنامه یادآور شده که اعضای بریکس از نظام‌های سیاسی، اقتصادها و جهت‌گیری‌های امنیتی بسیار متفاوتی برخوردارند و حتا نشست وزیران خارجه‌ی مه ۲۰۲۶ نیز نتوانست به بیانیه‌ی مشترکی برسد.

🔴 بریکس دقیقا به دلیل همین ناهم‌گونی درونیش قابل توجه است. این مجموعه، اتحادی ایدئولوژیک نیست. محل تلاقی دولت‌هایی است که می‌خواهند بی‌آن‌که لزوما درباره‌ی نظم مطلوب آتی توافق داشته باشند، صاحب سهم بیش‌تری از تصمیم‌گیری جهانی گردند.

گاردین ـ نسخه‌های استرالیا و بریتانیا و گوان ـ هند | ۲۰ شهریور ۱۴۰۵

حوثی‌ها بندر راه‌بردی المخا را گرفتند؛ نبرد برای کنترل ساحل دریای سرخ به باب‌المندب نزدیک‌تر شد

سه روزنامه تصرف بندر المخا در یمن به دست نیروهای حوثی را برجسته کرده‌اند. گاردین این تحول را بخشی از تلاش حوثی‌ها برای گسترش کنترل خود بر ساحل دریای سرخ توصیف کرده است. منطقه‌ای که در نزدیکی تنگه باب‌المندب قرار دارد و یکی از گلوگاه‌های اصلی تجارت و انرژی جهان است. گوان نیز بر اهمیت المخا برای کنترل مسیر کشتی‌رانی میان دریای سرخ و خلیج عدن تاکید ورزیده و یادآور شده که اهمیت این مسیر پس از اختلال در تنگه‌ی هرمز، افزایش یافته است. گاردین بریتانیا هم از شکل‌گیری «جبهه‌ای تازه» در جنگ یمن نوشته است.

🔴 کنترل المخا، توانایی اثرگذاری بر جریان کالا و هزینه‌ی حمل‌ونقل را افزایش می‌دهد. به همین دلیل، جنگ یمن بیش‌ از پیش از نزاعی داخلی فاصله گرفته و در حال تبدیل شدن به یکی از نقاط اتصال جنگ منطقه‌ای با گردش جهانی سرمایه است.

گاردین ـ نسخه‌های استرالیا و بریتانیا | ۲۰ شهریور ۱۴۰۵

فیلمی تازه سازوکارهای پنهان ارتش اسراییل در کشتار غیرنظامیان غزه را افشا می‌کند

دو نسخه‌ی گاردین گزارشی درباره‌ی فیلم مستندی منتشر کرده‌اند که به سازوکارهای اطلاعاتی و عملیاتیِ مورد استفاده‌ی ارتش اسراییل در غزه می‌پردازد. در گزارش گفته شده فیلم، با استفاده از شهادت منابع و افراد مرتبط با ساختار نظامی، نحوه‌ی شناسایی اهداف و روندهایی را بررسی می‌کند که به حملات گسترده علیه مناطق غیرنظامی منجر شده‌اند. سازندگان فیلم گفته‌اند تمرکزشان بر نظامی بوده که تصمیم‌گیری درباره‌ی اهداف را در ابعادی بسیار بزرگ امکان‌پذیر کرده است.

🔴 ارزش سیاسی این گزارش در انتقال بحث از «خطای فردی سربازان» به ساختار تصمیم‌گیری است. تجمیع روند انتخاب هدف، پردازش اطلاعات و صدور مجوز حمله در یک نظام سازمان‌یافته، پوچی تقلیل مسوولیت به تصمیم یک فرمانده یا اپراتور را آشکار می‌کند.

🔴 این مساله، وجه فن‌آورانه‌ی جنگ معاصر را نیز نمایان می‌کند. فن‌آوری با افزایش فاصله‌ی میان تصمیم‌ گیرنده و قربانی، کشتار را به روندی اداری و داده‌محور تبدیل می‌کند. بنابراین، ساختارهای سیاسی هستند که تعیین می‌کنند چه کسی اساسا «هدف» محسوب می‌شوند.

زوددویچه تسایتونگ ـ آلمان | ۲۰ شهریور ۱۴۰۵

آلمان در لاهه پاسخ‌گوی صادرات سلاح به اسراییل شد؛ نیکاراگوئه از «کمک به نسل‌کشی» سخن گفته است

زوددویچه تسایتونگ گزارش داده آلمان در دیوان بین‌المللی دادگستری با شکایت نیکاراگوئه درباره‌ی ارسال سلاح به اسراییل روبه‌روست. نیکاراگوئه می‌گوید برلین با وجود اطلاع از وضعیت غزه، به ارسال تجهیزات ادامه داده و تعهد خود برای جلوگیری از نسل‌کشی را نقض کرده است. دولت آلمان پاسخ داده که صادرات را به شکل موردی بررسی کرده، در دوره‌هایی مجوز سلاح‌های قابل استفاده در غزه را متوقف کرده و اساسا هنوز از نظر حقوقی نسل‌کشی بودن عملیات اسراییل اثبات نشده است.

🔴 اهمیت پرونده در این است که مسوولیت جنگ را از دولتِ به‌کاربرنده‌ی سلاح، گذشته و به دولت‌های تامین‌کننده نیز رسیده است. هر گونه گام رو به جلوی نیکاراگوئه در این پرونده، می‌تواند زنجیره‌ی تولید و انتقال تسلیحات را موضوع مسوولیت حقوقی سازد.

🔴 برای آلمان، تنش اصلی میان مفهوم «امنیت اسراییل به‌عنوان مصلحت دولت» و تعهدات حقوق بین‌الملل قرار دارد؛ تضادی که دیگر فقط سیاسی نیست و به یک دعوای قضایی رسمی تبدیل شده است.